Choroba niebieskiego języka (Bluetongue)

O chorobie niebieskiego języka

Choroba niebieskiego języka (Bluetongue) jest zakaźną chorobą przeżuwaczy, zarówno domowych jak i dzikich (chorują na nią bydło, owce i kozy, ale także sarny, jelenie, łosie, afrykańskie antylopy, wielbłądy, słonie), wywoływaną przez wirus z rodzaju Orbivirus (Reoviridae). Zwierzęta nie zarażają się bezpośrednio od siebie, a jedynie poprzez owady kłująco-ssące z rzędu muchówek,  rodzaju kuczmany (Culicoides) oraz poprzez krew lub nasienie.

Na terytorium Polski choroba niebieskiego języka podlega obowiązkowi zwalczania.

Objawy

Bydło zakaża się znacznie częściej niż owce, aczkolwiek bydło choruje rzadko. Ponadto choroba ta u bydła przebiega w łagodniejszej postaci niż u owiec. Po przechorowaniu bydło może stać się nosicielem zarazka, co prowadzi do zakażania kuczmanów i przenoszenia wirusa za ich pośrednictwem na zwierzęta zdrowe.

Z uwagi na długi okres wylęgania choroby objawy kliniczne u bydła mogą nie być widoczne nawet do 60-80 dnia po zakażeniu. Jednakże jeśli wystąpią, można zaobserwować:

• gorączkę,
• ślinotok,
• zaczerwienienie i obrzęk błony śluzowej jamy ustnej,
• owrzodzenie opuszki zębowej i niekiedy końca języka,
• zapalenie koronki i tworzywa racic, będące przyczyną kulawizny,
• u krów mlecznych - łuszczenie się naskórka strzyków i tworzenie się strupów,
• ronienia,
• rodzenie zdeformowanych cieląt, przy czym deformacje dotyczą najczęściej głowy. Na zakażenie najbardziej podatne są płody w okresie rozwoju mózgu.

U owiec choroba może przebiegać od zakażenia bezobjawowego lub postaci przewlekłej do nadostrej i ostrej. Można zaobserwować następujące objawy kliniczne:

• bardzo wysoka temperatura ciała 41-42^oC,
• spadek kondycji, posmutnienie, depresja i utrata mleczności,
• obrzęk warg, powiek i małżowin usznych,
• silne zaczerwienienie błony śluzowej policzków i jamy nosowej,
• drobne wybroczyny pod śluzówką jamy ustnej i nosowej,
• owrzodzenie warg, opuszki zębowej oraz w niektórych przypadkach języka,
• duszność, ślinotok, obfity wypływ z nosa, początkowo surowiczy, następnie śluzowo-ropny i krwawy,
• wymioty mogące być przyczyną zachłystowego zapalenia płuc,
• przekrwiony, obrzękły, siny i wystający z jamy ustnej język,
• biegunka, kał z domieszką krwi,
• kulawizna jako następstwo zapalenia koronki i tworzywa racic,
• możliwe zapalenie płuc i zwyrodnienie mięśni,
• ciężarne samice mogą rodzić martwe lub zdeformowane jagnięta.

Zasady ochrony przeżuwaczy przed chorobą

W celu ochrony zwierząt przed chorobą należy:

• wystrzegać się zakupu zwierząt pochodzących z niewiadomego źródła, bez świadectwa zdrowia,
• zapewnić okresowe wizyty lekarza weterynarii w gospodarstwie,
• zwalczać owady w pomieszczeniach inwentarskich, w których przebywają zwierzęta,
• w przypadku zauważenia objawów nasuwających podejrzenie choroby zakaźnej niezwłocznie zgłosić ten fakt Powiatowemu Lekarzowi Weterynarii bezpośrednio lub za pośrednictwem lekarza weterynarii opiekującego się gospodarstwem albo wójta (burmistrza, prezydenta miasta).

Więcej informacji na stronie Głównego Inspektoratu Weterynarii

WŚCIEKLIZNA!

W związku z wykryciem kolejnych ognisk wścieklizny na terenie województwa lubelskiego, służby weterynaryjne podjęły decyzję o przeprowadzeniu kolejnej, już trzeciej w tym roku, dodatkowej akcji szczepienia lisów wolno żyjących. Zaplanowano, że działania przeprowadzone zostaną w dniach od 25 do 31 października. Odbędzie się ona na podobnej zasadzie jak poprzednie, jakie wykonano w tym roku, czyli wiosną i jesienią.

Szczepionka będzie zrzucana z samolotów oraz w niektórych miejscach rozkładana ręcznie przez pracowników Inspekcji Weterynaryjnej. Teren objęty akcją to kompleksy leśne, pola oraz łąki, jednak z pominięciem terenów zabudowanych.

Dawkę szczepionki stanowi blister z płynem, zatopiony w przynęcie o brązowo – zielonym kolorze. Nie jest ona przeznaczona do szczepienia zwierząt domowych, więc może spowodować zaburzenia ze strony układu pokarmowego.

Przez dwa tygodnie po wyłożeniu szczepionki nie należy puszczać wolno psów i kotów, aby nie dostały się do miejsc, gdzie wyłożono szczepionkę. Tu ważna informacja dla grzybiarzy i osób spacerujących po lesie. Szczepionki nie wolno dotykać, ponieważ może to spowodować obniżenie pobrania jej przez lisy!

UWAGA ZAGROŻENIE DLA CZŁOWIEKA!

Wścieklizna jest niebezpieczną, nieuleczalną i śmiertelną chorobą  odzwierzęcą. Chorują na nią wszystkie zwierzęta stałocieplne oraz ludzie. Głównym nosicielem wścieklizny w Polsce jest lis rudy. Do zakażenia człowieka dochodzi najczęściej w wyniku pogryzienia przez chore zwierzę.

ZAPOBIEGANIE

Aktualnie jedyną skuteczną metodą zapobiegania wściekliźnie są szczepienia ochronne. Powiatowy Lekarz weterynarii przypomina, że  zgodnie z art. 56 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt, na terytorium Polski obowiązkowemu szczepieniu przeciwko wściekliźnie podlegają psy po ukończeniu 3 miesiąca życia. Posiadacze psów są zobowiązani zaszczepić psy przeciwko wściekliźnie w terminie 30 dni od dnia ukończenia przez psa trzeciego miesiąca życia, a następnie nie rzadziej niż co 12 miesięcy od dnia ostatniego szczepienia.

Dodatkowe informacje na temat wścieklizny oraz organizowanych akcji szczepień lisów są dostępne na stronie Wojewódzkiego Inspektoratu Weterynarii w Lublinie, https://wiwlublin.bip.gov.pl/ i na @LublinWeterynaria (Facebook).