Archwium - Regulamin organizacyjny

REGULAMIN PRACY

POWIATOWEGO INSPEKTORATU WETERYNARII W ZAMOŚCIU

 

Na podstawie art.104 § 1 i art. 1041 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy /Dz.U. z 2023 r. poz. 1465/ ustalam, co następuje:

I. Przepisy wstępne

§ 1

1. Regulamin ustala organizację i porządek w procesie pracy oraz związane z tym prawa i obowiązki pracodawcy i pracownika zatrudnionych w Powiatowym Inspektoracie Weterynarii w Zamościu.
2. Każdy pracownik przed dopuszczeniem do pracy podlega zaznajomieniu z regulaminem; oświadczenie o zapoznaniu się z treścią regulaminu, zaopatrzone w podpis pracownika i datę, zostanie dołączone do akt osobowych.

§ 2

Ilekroć w regulaminie mowa jest o:

1. pracowniku - rozumie się przez to pracowników Inspektoratu podlegających regulacjom ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej /Dz.U z 2024 r. poz. 409/ - członków korpusu służby cywilnej oraz pracowników Inspektoratu nie będących członkami korpusu służby cywilnej.
2. pracodawcy - należy przez to rozumieć Kierownika Powiatowego Inspektoratu Weterynarii w Zamościu - Powiatowego Lekarza Weterynarii w Zamościu.

II. Służba przygotowawcza

§ 3

Przez osobę podejmującą po raz pierwszy pracę w służbie cywilnej, rozumie się osobę, która nie była wcześniej zatrudniona w służbie cywilnej na czas nieokreślony albo nie była zatrudniona na czas określony 12 miesięcy i nie otrzymała pozytywnej pierwszej oceny albo nie jest osobą zatrudnioną w służbie cywilnej na podstawie art. 34 ust. 1 ustawy o służbie cywilnej.

§ 4

1. Dla pracownika, o którym mowa w § 3 w czasie trwania zawartej z nim umowy o pracę na czas określony organizuje się służbę przygotowawczą na zasadach określonych w ustawie z dnia 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej /Dz.U. z 2024 r. poz.409/ z zastrzeżeniem ust. 6.

Decyzję w sprawie skierowania do służby przygotowawczej, czasu trwania i jej zakresu podejmuje pracodawca, we współpracy z osobą kierującą komórką organizacyjną, w której pracownik jest zatrudniony, biorąc pod uwagę poziom przygotowania pracownika do wykonywania powierzonych obowiązków.

2. Służba przygotowawcza ma na celu teoretyczne i praktyczne przygotowanie pracownika do należytego wykonywania obowiązków służbowych.
3. Służba przygotowawcza trwa nie dłużej niż 4 miesiące i kończy się nie później niż z upływem 8 m-cy od podjęcia pracy przez pracownika.
4. Służba przygotowawcza kończy się egzaminem. Zakres i sposób przeprowadzenia oraz warunki zaliczenia egzaminu określa pracodawca.
5. Na umotywowany wniosek osoby kierującej komórką organizacyjną, w której pracownik jest zatrudniony, pracodawca może zwolnić z obowiązku odbywania służby przygotowawczej pracownika, którego wiedza lub umiejętności umożliwiają należyte wykonywanie obowiązków służbowych.
6. Pozytywny wynik egzaminu kończącego służbę przygotowawczą jest warunkiem dalszego zatrudnienia pracownika.
7. Zwolnienie, o którym mowa w ust. 6, nie wyłącza stosowania ust. 5.

III. Obowiązki pracodawcy

§ 5

Pracodawca jest obowiązany w szczególności:

1. 1) zaznajomić pracowników podejmujących pracę z zakresem ich obowiązków, sposobem wykonywania pracy na wyznaczonych stanowiskach oraz podstawowymi uprawnieniami, zawartymi w art. 29 § 3 Kodeksu pracy.
2. 2) organizować miejsca pracy, dostarczać pracownikowi potrzebnych do pracy narzędzi i materiałów oraz odzieży roboczej i ochronnej.
3. 3) organizować pracę w sposób zapewniający zmniejszenie uciążliwości pracy, zwłaszcza pracy monotonnej i pracy w ustalonym z góry tempie,
4. 4) równego traktowania w zatrudnieniu, w szczególności ze względu na płeć, wiek, niepełnosprawność, rasę, religię, narodowość, przekonania polityczne, przynależność związkową, pochodzenie etniczne, wyznanie, orientację seksualną, a także ze względu na zatrudnienie na czas określony lub nieokreślony albo w pełnym lub w niepełnym wymiarze czasu pracy,
5. 5) zapoznać pracowników z przepisami bezpieczeństwa i higieny pracy, regulaminem pracy, przepisami przeciwpożarowymi oraz zarządzeniami regulującymi warunki pracy,
6. 6) zapewnić bezpieczne i higieniczne warunki pracy oraz prowadzić szkolenia pracowników z zakresu bezpieczeństwa i higieny pracy,
7. 7) organizować pracę w sposób zapewniający pełne wykorzystanie czasu pracy, jak również osiąganie przez pracowników - przy wykorzystywaniu ich uzdolnień i kwalifikacji - wysokiej i należytej wydajności pracy,
8. 8) zapewnić przestrzeganie porządku i dyscypliny pracy,
9. 9) terminowo i prawidłowo wypłacać wynagrodzenie - wynagrodzenie miesięczne wypłaca się pracownikowi raz w miesiącu, z dołu, niezwłocznie po ustaleniu jego pełnej wysokości, nie później niż do końca danego miesiąca kalendarzowego, a w miesiącu grudniu przed świętami,
10. 10) ułatwić pracownikom podnoszenie kwalifikacji zawodowych,
11. 11) stwarzać pracownikom podejmującym zatrudnienie po ukończeniu szkoły lub szkoły wyższej warunki sprzyjające przystosowanie się do należytego wykonywania pracy,
12. 12) stosować obiektywne i sprawiedliwe kryteria oceny pracowników oraz wyników ich pracy,
13. 13) zaspokajać w miarę posiadanych środków socjalne i kulturalne potrzeby pracowników, rencistów i emerytów,
14. 14) wpływać na kształtowanie w zakładzie pracy zasad współżycia społecznego oraz właściwych stosunków między pracownikami,
15. 15) niezwłocznie wydać pracownikowi świadectwo pracy w związku z rozwiązaniem lub wygaśnięciem stosunku pracy, a na wniosek pracownika także opinii o pracy,
16. 16) prowadzić dokumentację w sprawach związanych ze stosunkiem pracy oraz akta osobowe pracowników,
17. 17) przechowywać dokumentację w sprawach związanych ze stosunkiem pracy oraz akta osobowe pracowników w warunkach nie grożących uszkodzeniem lub zniszczeniem,
18. 18) udostępnić pracownikom tekst przepisów dotyczących równego traktowania w zatrudnieniu w formie pisemnej informacji rozpowszechnionej na terenie zakładu pracy lub zapewniać pracownikom dostęp do tych przepisów w inny sposób (w tym również za pomocą dostępu do programu komputerowego zawierającego teksty aktualnych norm prawnych),
19. 19) informować pracowników o możliwości zatrudnienia w pełnym lub w niepełnym wymiarze czasu pracy, a pracowników zatrudnionych na czas określony - o wolnych miejscach pracy,
20. 20) przeciwdziałać mobbingowi i dyskryminacji,
21. 21) przeprowadzać ocenę okresową członków korpusu służby cywilnej,
22. 22) przetwarzać dane osobowe pracownika zgodnie z wymogami ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o ochronie danych osobowych /Dz.U. z 2019 r. poz. 1781/ i rozporządzenia parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/45/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) /Dz.U. UE. L. z 2016 r. Nr 119, str. 1 z późn.zm./.

IV. Obowiązki pracowników

§ 6

1. Pracownik obowiązany jest wykonywać pracę sumiennie i starannie, wykorzystując w pełni czas pracy wyłącznie na pracę zawodową, przestrzegać dyscypliny pacy oraz stosować się do poleceń przełożonych, które dotyczą pracy lub działalności zakładu.
2. Do podstawowych obowiązków pracownika należy:

1. 1) rzetelne i efektywne wykonywanie pracy przy pełnym i efektywnym wykorzystaniu czasu pracy, osobistych kwalifikacji, materiałów i narzędzi pracy oraz czynne uczestniczenie w prawidłowym współdziałaniu między poszczególnymi komórkami i stanowiskami w celu terminowego załatwiania spraw i prawidłowego funkcjonowania zakładu.
2. 2) znajomość i przestrzeganie obowiązujących przepisów i zasad bezpieczeństwa i higieny pracy, udział w szkoleniach z tego zakresu oraz poddawanie się wymaganym egzaminom sprawdzającym: przestrzeganie wydanych w tym zakresie zarządzeń i zaleceń oraz wskazówek przełożonych: używanie odzieży ochronnej i roboczej.
3. 3) przestrzeganie ustalonego regulaminu pracy, dbałość o ład i porządek w miejscu i na stanowisku pracy,
4. 4) dokładne, sumienne i terminowe wykonywanie poleceń przełożonych.
5. 5) przejawianie koleżeńskiego stosunku do współpracowników, okazywanie pomocy podwładnym, a szczególnie nowo przyjętym pracownikom i stażystom,
6. 6) dbanie o dobro zakładu pracy, ochrona jego mienia oraz używanie jego urządzeń i materiałów zgodnie z przeznaczeniem,
7. 7) przestrzeganie tajemnicy ustawowo chronionej,
8. 8) przestrzeganie przepisów przeciwpożarowych oraz regulaminów i zarządzeń normujących zasady postępowania w sytuacjach szczególnych lub wyjątkowych.
9. 9) ścisłe przestrzeganie zasad etyki zawodowej i współżycia społecznego,
10. 10) oszczędne gospodarowanie sprzętem, materiałami i środkami,
11. 11) poddawanie się ocenie okresowej pracowników.

3. Pracownik nie posiadający kwalifikacji zawodowych wymaganych na stanowisku, na którym jest zatrudniony, obowiązany jest do ich uzupełnienia w terminie i na zasadach ustalonych przez zakład; za zgodą pracodawcy pracownik może być zwolniony z tego obowiązku.
4. Członek korpusu służby cywilnej nie może podejmować dodatkowego zatrudnienia bez pisemnej zgody pracodawcy, ani wykonywać czynności lub zajęć sprzecznych z obowiązkami wynikającymi z ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej /Dz.U z 2024 r. poz. 409/ lub podważających zaufanie do służby cywilnej.

V. Czas pracy i przepisy porządkowe

§ 7

1. Czasem pracy jest, czas w którym pracownik pozostaje w dyspozycji zakładu, przebywając w zakładzie lub innym miejscu przeznaczonym do wykonywania pracy.
2. Czas pracy pracowników wynosi co do zasady przeciętnie 8 godzin na dobę i przeciętnie 40 godzin na tydzień w przeciętnie pięciodniowym tygodniu pracy z zastrzeżeniem ust. 4. Okres rozliczeniowy obejmuje 1 miesiąc kalendarzowy.
3. Praca wykonywana jest co do zasady od poniedziałku do piątku w godzinach od 7:00 do 15:00.
4. Godziny pracy oraz dni wolne od pracy pracowników obsługujących piec c.o. w okresie sezonu grzewczego, o terminie którego pracodawca decyduje odrębnym zarządzeniem, są rozliczane w systemie równoważnego czasu pracy, zgodnie z przepisami Kodeksu pracy w tym zakresie. W tym przypadku dopuszcza się przedłużenie dobowego wymiaru czasu pracy, nie więcej niż do 12 godzin, w okresie rozliczeniowym nieprzekraczającym 1 miesiąca.
5. Ze względu na szczególny charakter pracy wykonywanej w komórce organizacyjnej lub na stanowisku pracy, w rozkładzie czasu pracy pracowników zatrudnionych w tej komórce lub na tym stanowisku pracy dzień tygodnia nie będący dniem pracy w urzędzie może być ustalony dniem pracy, jeżeli jest to uzasadnione potrzebami urzędu.
6. Jeżeli wymagają tego potrzeby urzędu przełożony może polecić pracownikowi wykonywanie pracy w godzinach nadliczbowych, w tym w wyjątkowych przypadkach także w nocy oraz w niedziele i święta. Regulacja ta nie dotyczy kobiet w ciąży oraz - bez ich zgody - pracowników sprawujących pieczę nad osobami wymagającymi stałej opieki lub opiekujących się dziećmi w wieku do lat ośmiu.
7. Pracownikowi będącemu członkiem korpusu służby cywilnej oraz osobom zajmującym wyższe stanowiska w korpusie służby cywilnej z wyłączeniem kierownika urzędu za pracę wykonywaną na polecenie przełożonego w godzinach nadliczbowych przysługuje czas wolny w tym samym wymiarze albo wynagrodzenie ustalane zgodnie z przepisami ustawy o służbie cywilnej z dnia 21 listopada 2008 r. /Dz.U z 2024 r. poz. 409/. Wynagrodzenie za pracę w godzinach nadliczbowych, może zostać przyznane zamiast czasu wolnego albo dnia wolnego przez Powiatowego Lekarza Weterynarii na wniosek członka korpusu służby cywilnej. Na wniosek członka korpusu służby cywilnej czas wolny może być udzielony w okresie bezpośrednio poprzedzającym urlop wypoczynkowy lub po jego zakończeniu.
8. Pracownikowi niebędącemu członkiem korpusu służby cywilnej przysługuje czas wolny od pracy lub rekompensata pieniężna na zasadach określonych przepisami prawa pracy oraz przepisami ustawy o pracownikach urzędów państwowych z dnia 16 września 1982 r. /Dz.U. z 2023 r. poz. 1917/. Czas wolny w zamian za nadgodziny może być udzielony w okresie bezpośrednio poprzedzającym urlop wypoczynkowy lub po jego zakończeniu.
9. Pora nocna obejmuje 8 godzin od godziny 22:00 do godziny 6:00.
10. Za pracę w niedzielę oraz święto uważa się pracę wykonywaną pomiędzy godziną 6 rano w niedzielę i święto, a 6 rano dnia następnego.
11. Obecność pracownika w pracy liczy się od momentu stawienia się w pomieszczeniu wyznaczonym do pracy, do momentu opuszczenia tegoż miejsca – czas pracy uwzględnia uporządkowanie stanowiska pracy.
12. Czas pracy osoby niepełnosprawnej, zaliczonej do znacznego lub umiarkowanego stopnia niepełnosprawności wynosi 7 godzin na dobę i 35 godzin tygodniowo. Okres rozliczeniowy obejmuje jeden miesiąc kalendarzowy. Godziny pracy w/w pracownika powinny być ustalone z bezpośrednim przełożonymi zaakceptowane przez kierownika. Wymiar czasu pracy osób niepełnosprawnych o których mowa w ust. 6 obowiązuje od dnia następnego po przedstawieniu pracodawcy orzeczenia o niepełnosprawności.
13. Czas pracy pracownika zatrudnionego w niepełnym wymiarze czasu pracy odpowiada proporcjonalnie części etatu na jaki został zatrudniony.
14. Radcę prawnego obowiązuje czas pracy wg odrębnych przepisów, a jego rozkład jest ustalany w uzgodnieniu z pracodawcą.
15. Wszystkim pracownikom, których dobowy wymiar czasu pracy wynosi co najmniej 6 godzin, przysługuje co najmniej 15-minutowa przerwa wliczana do czasu pracy a jeżeli dobowy wymiar czasu pracy jest dłuższy niż 9 godzin pracownik ma prawo do dodatkowej przerwy w pracy trwającej co najmniej 15 minut.
16. Osoba niepełnosprawna ma prawo do dodatkowej 15-minutowej przerwy w pracy na gimnastykę usprawniającą lub wypoczynek, wliczanej do czasu pracy.
17. Pracownikowi przysługuje w ciągu roku kalendarzowego zwolnienie od pracy w wymiarze 2 dni albo 16 godzin z powodu działania siły wyższej w pilnych sprawach rodzinnych spowodowanych chorobą lub wypadkiem, jeżeli jest niezbędna natychmiastowa obecność pracownika. W okresie tego zwolnienia pracownik zachowuje prawo do wynagrodzenia w wysokości połowy wynagrodzenia.

§ 8

1. Pracodawca prowadzi ewidencję czasu pracy uwzględniającą:Pracę w porze nocnej, pracę w godzinach nadliczbowych, pracę w niedzielę i święta oraz dni wolne, dyżury, zwolnienia od pracy, urlopy (w tym urlopy „na żądanie” pracownika), inne usprawiedliwione nieobecności w pracy, nieusprawiedliwione nieobecności w pracy.
2. Pracodawca udostępnia ewidencję z ust. 1 pracownikowi na jego żądanie w obecności osoby prowadzącej ewidencję.

§ 9

1. W przypadku uzasadnionych szczególnymi potrzebami zakładu Pracodawca może zobowiązać pracownika do pełnienia dyżuru poprzez pozostawanie poza normalnymi godzinami pracy w gotowości do wykonywania pracy w zakładzie pracy, lub w innym miejscu wyznaczonym przez pracodawcę.
2. Czasu dyżuru nie wlicza się do czasu pracy, jeżeli podczas dyżuru pracownik nie wykonywał pracy. Czas pełnienia dyżuru nie może naruszać prawa pracownika do odpoczynku.
3. Za czas dyżuru, z wyjątkiem dyżuru pełnionego w domu, pracownikowi przysługuje czas wolny od pracy w wymiarze odpowiadającym długości dyżuru, a w razie braku możliwości udzielenia czasu wolnego - wynagrodzenie wynikające z jego osobistego zaszeregowania, określonego stawką godzinową lub miesięczną, a jeżeli taki składnik wynagrodzenia nie został wyodrębniony przy określaniu warunków wynagradzania - 60% wynagrodzenia.

§ 10

1. Palenie tytoniu jest zabronione na terenie zakładu pracy, z wyjątkiem miejsca do tego wyznaczonego na zewnątrz budynku.
2. W przypadku stwierdzenia braku w pozostawionych materiałach, narzędziach, częściach maszyn lub inwentarza, stanowiących wyposażenie danego pomieszczenia, pracownik obowiązany jest niezwłocznie zawiadomić kierownika zespołu, a w przypadkach poważniejszych – pracodawcę.

§ 11

1. Po zakończeniu pracy pracownik sprawdza, czy zostały należycie zabezpieczone przed kradzieżą, włamaniem, zalaniem, pożarem itp. pomieszczenia, materiały, maszyny, urządzenia elektryczne, wodociągowe, gazowe, narzędzia i dokumenty, po czym zabezpiecza pomieszczenia, a klucze pozostawia w portierni lub miejscu specjalnie do tego celu wyznaczonym, pozostawienie kluczy nie dotyczy pomieszczeń i urządzeń specjalnych- magazynów, kas itp.
2. Pracownicy zatrudnieni przy pilnowaniu obowiązani są do sprawdzania bezpieczeństwa wszystkich pomieszczeń, obiektów i terenu zakładu, w sposób podany w instrukcji wewnętrznej i przepisach przeciwpożarowych.
3. Zabrania się przebywania pracowników w zakładzie po godzinach urzędowania. Nie dotyczy to pracowników pełniących dyżur zakładowy lub pozostających w gotowości do pracy. Przebywanie pracowników w zakładzie po godzinach urzędowych może mieć miejsce tylko w celu wykonania powierzonych pracownikowi zadań służbowych zleconych przez przełożonych. Zezwolenie na pozostawanie poza godzinami pracy w pomieszczeniach zakładu udziela pracodawca lub kierownik komórki organizacyjnej.

VI. Dyscyplina pracy, usprawiedliwienia nieobecności i spóźnień do pracy, udzielanie zwolnień z pracy.

§ 12

1. Jako szczególnie rażące naruszenie ustalonego porządku i dyscypliny pracy traktuje się:
1. 1) złe i niedbałe wykonywanie pracy,
2. 2) niszczenie i nieoszczędne używanie materiałów, narzędzi, maszyn, a także wykonywanie w zakładzie prac niezwiązanych z zadaniami wynikającymi ze stosunku pracy,
3. 3) nieprzybycie do pracy, spóźnienie się do pracy lub samowolne jej opuszczenie bez usprawiedliwienia,
4. 4) stawianie się do pracy w stanie nietrzeźwości lub spożywanie alkoholu w czasie pracy,
5. 5) zakłócanie porządku i spokoju w miejscu pracy,
6. 6) niewykonanie lub odmowa wykonania poleceń przełożonych,
7. 7) niewłaściwy stosunek do przełożonych i współpracowników,
8. 8) nieprzestrzeganie przepisów i zasad bezpieczeństwa i higieny pracy oraz przepisów przeciwpożarowych,
9. 9) nieprzestrzeganie tajemnicy państwowej i służbowej,
10. 10) palenie tytoniu w miejscach do tego nie wyznaczonych.

§ 13

1. Nie wolno dopuszczać do wykonywania pracy pracowników znajdujących się w stanie nietrzeźwości.
2. Pracownik obowiązany jest do przestrzegania czasu pracy tj. do punktualnego stawienia się do pracy i faktycznego jej rozpoczęcia w określonym czasie, przestrzegania ustalonego wymiaru i rozkładu godzin pracy oraz nie opuszczania miejsca pracy w jej godzinach bez zgody bezpośredniego przełożonego i kierownika.
3. W celu kontroli obecności oraz stwierdzenia punktualnego rozpoczęcia wszyscy pracownicy obowiązani są przed wyznaczoną godziną rozpoczęcia pracy potwierdzić fakt przybycia do pracy własnoręcznym podpisem w listach obecności. Pracownik do spraw pracowniczych oraz kierownicy pozostałych komórek organizacyjnych/zespołów zaznaczają w liście obecności usprawiedliwione wcześniej nieobecności /zwolnienia lekarskie, urlopy, itp./ bez określania ich przyczyny.
4. Przez opuszczenie dnia pracy rozumie się niestawienie się do pracy bez usprawiedliwienia lub opuszczenie stanowiska pacy i wyjście poza teren zakładu bez zgody kierownika zespołu bądź pracodawcy.
5. Przełożony, osoba odpowiedzialna za bezpieczeństwo i higienę pracy w zakładzie lub porządek i dyscyplinę obowiązani są w przypadku stwierdzenia stanu nietrzeźwości lub podejrzenia o nietrzeźwość pracownika nie dopuścić go do pracy, a szczególnie uniemożliwić mu dostęp do maszyn, urządzeń mechanicznych i pojazdów oraz postąpić w sposób określony odrębnymi przepisami.
6. Jeżeli jest to niezbędne do zapewnienia ochrony życia i zdrowia pracowników lub innych osób a także ochrony mienia, pracodawca może wprowadzić kontrolę trzeźwości pracowników na zasadach uregulowanych w Kodeksie pracy.

§ 14

1. O niemożliwości stawienia się do pracy z przyczyny z góry wiadomej pracownik obowiązany jest uprzedzić pracodawcę.
2. W razie niestawienia się do pracy, poza przypadkami określonymi w ust.1 pracownik obowiązany jest zawiadomić pracodawcę o przyczynie nieobecności i przewidywanym czasie jej trwania pierwszego dnia nieobecności w pracy, nie później jednak niż w drugim dniu nieobecności w pracy, osobiście, przez inne osoby, telefonicznie lub przez pocztę elektroniczną lub pocztę tradycyjną. W ostatnim przypadku za datę zawiadomienia uważa się datę stempla pocztowego.
3. Niedotrzymanie terminu, o którym mowa w ust. 2 jest usprawiedliwione, jeżeli pracownik ze względu na szczególne okoliczności nie mógł zawiadomić o przyczynie nieobecności.

§ 15

1. Pracownik jest obowiązany usprawiedliwić każdą nieobecność w pracy lub spóźnienie się do pracy przedstawiając niezwłocznie przyczyny nieobecności, spóźnienia się, a na żądanie przełożonego złożyć wyjaśnienie pisemne.
2. Nieobecność w pracy lub spóźnienie się do pracy usprawiedliwiają przyczyny uniemożliwiające zgłoszenie się do pracy, a w szczególności:

1. 1) niezdolność do pracy spowodowana chorobą pracownika lub jego izolacją z powodu choroby zakaźnej,
2. 2) odsunięcie od pracy na podstawie zaświadczenia / decyzji/ lekarza, komisji lekarskiej lub inspektora sanitarnego, jeżeli zakład nie zatrudni pracownika przy innej pracy, odpowiedniej do stanu zdrowia,
3. 3) leczenie uzdrowiskowe, jeżeli okres został uznany zaświadczeniem lekarskim za okres niezdolności do pracy z powodu choroby,
4. 4) choroby członka rodziny pracownika wymagającej sprawowania osobistej opieki przez pracownika,
5. 5) okoliczność wymagająca sprawowania przez pracownika osobistej opieki nad dzieckiem do lat 8,
6. 6) konieczność wypoczynku po nocnej podróży służbowej w granicach przekraczających 8 godzin od zakończenia podróży, jeżeli pracownik nie korzysta z przedziału sypialnego lub leżącego / kuszetka/,
7. 7) udzielenie pracownikowi dnia wolnego od pracy po zakończonym przez niego nieodpłatnym dyżurze,

3. Przyczyny usprawiedliwiające nieobecność pracowników w pracy, prawo do zwolnień w części dnia w celach osobistych, szkoleniowych i do prac społecznych oraz urlopy okolicznościowe określa Kodeks pracy i przepisy wykonawcze oraz § 15 i § 16 niniejszego regulaminu.
4. Usprawiedliwienie nieobecności oraz stosowanie kar i innych środków przewidzianych w niniejszym regulaminie należy do pracodawcy po uprzednim wysłuchaniu wyjaśnień pracownika.

§ 16

1. Opuszczanie zakładu pracy w czasie pracy w celach prywatnych, wymaga uprzedniej zgody bezpośredniego przełożonego lub pracodawcy. Samowolne opuszczenie stanowiska pracy w czasie godzin pracy jest zabronione. Niedopuszczalna jest również samowolna, bez zgody bezpośredniego przełożonego zmiana stanowiska pracy i wyznaczonych godzin pracy.
2. Wyjścia w celach prywatnych w czasie godzin pracy poza teren zakładu pracy może nastąpić za zgodą pracodawcy bądź bezpośredniego przełożonego i wymaga wpisu w rejestrze wyjść prywatnych.
3. Czas zwolnienia przeznaczony na wyjście prywatne pracownik jest zobowiązany odpracować w tym miesiącu, w którym ono nastąpiło. Czas Odpracowania przez pracownika zwolnienia nie stanowi pracy w godzinach nadliczbowych.
4. Wyjście w godzinach pracy w celach służbowych pracownik odnotowuje w rejestrze wyjść służbowych.
5. Rejestr wyjść prywatnych i służbowych znajduje się w sekretariacie Inspektoratu.
6. Pracownikowi przysługuje zwolnienie od pracy z zachowaniem prawa do wynagrodzenia w razie:
   1. 1) ślubu pracownika – przez 2 dni
   2. 2) urodzenia się dziecka pracownika – przez 2 dni
   3. 3) ślubu dziecka – przez 1 dzień
   4. 4) zgonu i pogrzebu małżonka, dziecka, ojca lub matki, ojczyma lub macochy – przez 2 dni
   5. 5) zgonu i pogrzebu siostry, brata, teścia, teściowej, babki, dziadka lub innej osoby pozostającej na utrzymaniu lub pod bezpośrednią opieką pracownika – 1 dzień
7. Pracownicy, którzy za zgodą pracodawcy uczęszczają do szkół, pobierają naukę systemem korespondencyjnym, odbywają szkolenie i doskonalenie zawodowe na studium podyplomowym lub doktoranckim oraz podnoszą kwalifikacje zawodowe zgodnie z kierunkiem ich zatrudnienia, mogą uzyskać zwolnienia z pracy lub urlop szkoleniowy na zasadach określonych w przepisach szczególnych.
8. Pracownikowi wychowującemu dzieci w wieku do 14 lat, a także pracownikom będącym jedynymi opiekunami takich dzieci, przysługuje w ciągu roku kalendarzowego zwolnienie od pracy w wymiarze 16 godzin albo 2 dni z zachowaniem prawa do wynagrodzenia.
9. Pracownikom pełniącym funkcje wykładowców w szkołach zawodowych i szkołach wyższych przysługuje zwolnienie od pracy na czas niezbędny do prowadzenia zajęć w wymiarze nieprzekraczającym 6 godzin tygodniowo.
10. Pracownikowi przysługuje w ciągu roku kalendarzowego urlop opiekuńczy, w wymiarze 5 dni, w celu zapewnienia osobistej opieki lub wsparcia osobie będącej członkiem rodziny lub zamieszkującej w tym samym gospodarstwie domowym, która wymaga opieki lub wsparcia z poważnych względów medycznych udzielany zgodnie z przepisami Kodeksu pracy.

§ VII. Udzielanie urlopów wypoczynkowych.

§ 17

1. Pracownik ma prawo do corocznego, płatnego urlopu wypoczynkowego, którego wymiar i zasady udzielania określają przepisy Kodeksu pracy.
2. Pracownik nie może zrzec się prawa do urlopu.
3. Pracownik podejmujący pracę po raz pierwszy, w roku kalendarzowym, w którym podjął pracę, uzyskuje prawo do urlopu z upływem każdego miesiąca pracy, w wymiarze 1/12 wymiaru urlopu przysługującego mu po przepracowaniu roku.
4. W Powiatowym Inspektoracie Weterynarii w Zamościu nie sporządza się planu urlopów.
5. Urlopy udzielane są w terminie zaproponowanym przez pracownika, ale zaakceptowanym przez bezpośredniego przełożonego lub pracodawcę.
6. Urlop może być na wniosek pracownika podzielony na części. Co najmniej jedna część urlopu powinna obejmować nie mniej niż 14 kolejnych dni kalendarzowych.
7. Część urlopu niewykorzystaną z powodu czasowej niezdolności do pracy wskutek choroby, odosobnienia w związku z chorobą zakaźną, odbywaniem ćwiczeń wojskowych albo przeszkolenia wojskowego przez czas do trzech miesięcy, urlopu macierzyńskiego – pracodawca jest obowiązany udzielić w terminie późniejszym.
8. Wykorzystanie urlopu przez pracownika powinno nastąpić w roku kalendarzowym, w którym pracownik nabył do niego prawo. Każdy pracownik przed rozpoczęciem urlopu winien złożyć wniosek o urlop wypoczynkowy.
9. Pracodawca jest obowiązany udzielić na żądanie pracownika i w terminie przez niego wskazanym nie więcej niż 4 dni urlopu w każdym roku kalendarzowym. Pracownik zgłasza żądanie udzielenia urlopu najpóźniej w dniu rozpoczęcia urlopu.
10. Łączny wymiar urlopu wykorzystanego przez pracownika na zasadach i w trybie określonych w ust. 9 nie może przekroczyć w roku kalendarzowym 4 dni, niezależnie od liczby pracodawców, z którymi pracownik pozostaje w danym roku w kolejnych stosunkach pracy.

§ 18

1. Zakład może odwołać pracownika z urlopu tylko wówczas gdy jego obecności w zakładzie wymagają okoliczności nieprzewidziane w chwili rozpoczęcia urlopu. Odwołanie z urlopu pociąga za sobą konieczność pokrycia przez zakład kosztów poniesionych przez pracownika, pozostających w bezpośrednim związku z odwołaniem.
2. Urlop niewykorzystany z ważnych przyczyn pracownik ma obowiązek wykorzystać najpóźniej do dnia 30 września następnego roku kalendarzowego.
3. Na wniosek pracownika umotywowany ważnymi przyczynami zakład może udzielić mu urlopu bezpłatnego, jeżeli nie powoduje to zakłócenia toku pracy.

§ 19

Osobie zaliczonej do znacznego lub umiarkowanego stopnia niepełnosprawności, przysługuje dodatkowy urlop wypoczynkowy w wymiarze 10 dni roboczych w roku kalendarzowym. Prawo do pierwszego urlopu dodatkowego pracownik nabywa po przepracowaniu jednego roku, po dniu zaliczenia go do odpowiedniego stopnia niepełnosprawności.

§ 20

Pracownikowi zatrudnionemu w niepełnym wymiarze czasu pracy, którego rozkład czasu pracy przewiduje dni pracy i dni, w których nie ma obowiązku wykonywania pracy, urlopu udziela się w dniach, które są dla pracownika dniami pracy, zgodnie z obowiązującym go rozkładem czasu pracy, w wymiarze godzinowym, odpowiadającym dobowemu wymiarowi czasu pracy pracownika w danym dniu. Wymiar urlopu ma charakter proporcjonalny.

§ VIII. Ochrona pracy kobiet, uprawnienia pracowników związane z rodzicielstwem

§ 21

1. Pracodawca nie może wypowiedzieć ani rozwiązać umowy o pracę w okresie ciąży, a także w okresie urlopu macierzyńskiego pracownicy, chyba że zachodzą przyczyny uzasadniające rozwiązanie umowy bez wypowiedzenia z jej winy i związki zawodowe wyrażą zgodę na rozwiązanie umowy lub następuje całkowita likwidacja zakładu.
2. Ustala się wykaz prac wzbronionych kobietom oraz wykaz prac uciążliwych, niebezpiecznych lub szkodliwych dla zdrowia kobiet w ciąży i kobiet karmiących dziecko piersią, stanowiący załącznik nr 1 do regulaminu pracy.
3. W sprawach nieuregulowanych stosuje się Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 14 marca 2000 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy przy ręcznych pracach transportowych oraz innych pracach związanych z wysiłkiem fizycznym /Dz.U. z 2018r. poz. 1139/ oraz Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 03 kwietnia 2017r. w sprawie wykazu prac uciążliwych, niebezpiecznych lub szkodliwych dla zdrowia kobiet w ciąży i kobiet karmiących dziecko piersią / Dz.U. z 2017 r. poz. 796/.

§ 22

1. Kobiety w ciąży nie można zatrudniać w godzinach nadliczbowych, ani w porze nocnej.
2. Kobiety w ciąży nie wolno bez jej zgody delegować poza stałe miejsce pracy.
3. Pracowników opiekujących się dzieckiem w wieku do 8 roku życia nie wolno bez ich zgody zatrudniać w godzinach nadliczbowych, ani w porze nocnej, jak również delegować poza stałe miejsce pracy.
4. W przypadku zatrudniania pracownicy w ciąży lub karmiącej dziecko piersią przy pracy wzbronionej takiej pracownicy, zgodnie zobowiązującymi przepisami bez względu na stopień narażenia na czynniki szkodliwe dla zdrowia lub niebezpieczne, pracodawca jest obowiązany przenieść pracownicę do innej pracy, a jeżeli jest to niemożliwe, zwolnić ją na czas niezbędny z obowiązku świadczenia pracy.
5. W przypadku zatrudniania pracownicy w ciąży lub karmiącej dziecko piersią przy innych pracach mogących powodować zagrożenia, wymienionych we właściwych przepisach, lub wskazanych w orzeczeniu lekarskim, pracodawca obowiązany jest dostosować warunki pracy do wymagań określonych w tych przepisach lub tak ograniczyć czas pracy, aby wyeliminować zagrożenia dla zdrowia lub bezpieczeństwa pracownicy. Jeżeli dostosowanie warunków pracy na dotychczasowym stanowisku pracy lub skrócenie czasu pracy jest niemożliwe lub niecelowe, pracodawca jest obowiązany przenieść pracownicę do innej pracy, a w razie braku takiej możliwości zwolnić pracownicę na czas niezbędny z obowiązku świadczenia pracy.
6. W razie gdy zmiana warunków pracy na dotychczas zajmowanym stanowisku pracy, skrócenie czasu pracy lub przeniesienie pracownicy do innej pracy, zgodnie z ust. 5 niniejszego paragrafu powoduje obniżenie wynagrodzenia, pracownicy przysługuje dodatek wyrównawczy.
7. Pracownica w okresie zwolnienia z obowiązku świadczenia pracy zachowuje prawo do dotychczasowego wynagrodzenia.
8. Po ustaniu przyczyn uzasadniających przeniesienie pracownicy do innej pracy, skrócenie jej czasu pracy lub zwolnienie z obowiązku świadczenia pracy, pracodawca jest obowiązany zatrudnić pracownicę przy pracy i w wymiarze czasu pracy określonych w umowie o pracę.
9. Pracownica karmiąca dziecko piersią ma prawo do dwóch półgodzinnych przerw w pracy wliczonych do czasu pracy. Pracownica karmiąca więcej niż jedno dziecko ma prawo do dwóch przerw po 45 minut każda.
10. Pracownicy zatrudnionej przez czas krótszy niż 4 godziny dziennie przerwy na karmienie nie przysługują. Jeżeli czas pracy pracownicy nie przekracza 6 godzin dziennie, przysługuje jej jedna przerwa na karmienie.

§ IX . Wynagrodzenie za pracę i inne świadczenia związane ze stosunkiem pracy.

§ 23

1. Pracownik ma prawo do wynagrodzenia w wysokości ustalonej w oparciu o aktualnie obowiązujące przepisy płacowe, a potwierdzone umową o pracę.
2. Wypłata wynagrodzenia dokonywana jest na wskazany przez pracownika rachunek bankowy, chyba że pracownik złożył w postaci pisemnej lub elektronicznej wniosek o wypłatę wynagrodzenia do rąk własnych.

§ 24

1. Wynagrodzenie zasadnicze, łącznie z dodatkiem stażowym i funkcyjnym oraz przyznane premie i nagrody płatne są najpóźniej w ostatnim dniu każdego miesiąca: jeżeli ten dzień jest dniem wolnym od pracy wynagrodzenie wypłaca się w poprzedzającym go dniu roboczym.
2. Wypłata wynagrodzenia za dni niezdolności do pracy lub zasiłków dokonywana jest w terminie określonym w ust.1.
3. Pracodawca na wniosek pracownika jest obowiązany do udostępnienia mu dokumentacji płacowej do wglądu oraz przekazania odcinka zawierającego wszystkie składniki wynagrodzenia.

§ X. Kary porządkowe

§ 25

1. Karami dyscyplinarnymi stosowanymi wobec pracowników służby cywilnej a także wobec osób zajmujących wyższe stanowiska w służbie cywilnej są:
   1. 1) upomnienie;
   2. 2) nagana;
   3. 3) obniżenie wynagrodzenia zasadniczego, nie więcej niż o 25% - przez okres nie dłuższy niż sześć miesięcy;
   4. 4) wydalenie z pracy w urzędzie.
2. Za mniejszej wagi naruszenie obowiązków członka korpusu służby cywilnej pracodawca może ukarać członka korpusu służby cywilnej upomnieniem na piśmie. Ukaranie może być poprzedzone postępowaniem mającym na celu wyjaśnienie okoliczności sprawy.
3. Członek korpusu służby cywilnej może w ciągu 7 dni od wymierzenia mu kary upomnienia wnieść sprzeciw do pracodawcy.
4. W razie wniesienia sprzeciwu pracodawca niezwłocznie przekazuje sprawę rzecznikowi dyscyplinarnemu.
5. Postępowanie dyscyplinarne nie może być wszczęte po upływie trzech miesięcy od dnia powzięcia przez pracodawcę wiadomości o naruszeniu obowiązków członka korpusu służby cywilnej ani po upływie dwóch lat od popełnienia tego czynu.
6. Jeżeli członek korpusu służby cywilnej z powodu nieobecności w pracy nie ma możliwości złożenia wyjaśnień, bieg trzymiesięcznego terminu nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu do dnia jego stawienia się do pracy.

§ 26

1. Pracownicy niewchodzący w skład korpusu służby cywilnej ponoszą odpowiedzialność porządkową przewidzianą w Kodeksie pracy, tj.:
   1. 1) za nieprzestrzeganie przez pracownika ustalonego porządku, regulaminu pracy, przepisów o bezpieczeństwie i higienie pracy oraz przepisów przeciwpożarowych – pracownik może być ukarany karą upomnienia lub karą nagany,
   2. 2) za nieprzestrzeganie przez pracownika zakładu przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy oraz przepisów przeciwpożarowych, opuszczenie pracy bez usprawiedliwienia, stawienie się do pracy w stanie nietrzeźwości lub spożywanie alkoholu w czasie pracy może być zastosowana również kara pieniężna.
2. Kara pieniężna za jedno przekroczenie, jak i za każdy dzień nieusprawiedliwionej nieobecności nie może być wyższa od jednodniowych poborów pracownika, a łącznie kary pieniężne nie mogą przekraczać dziesiątej części wynagrodzenia przypadającego pracownikowi do wypłaty po dokonaniu potrąceń należności podanych w art. 87 § 1 pkt. 1-3 Kodeksu pracy.
3. Kara nie może być zastosowana po upływie 2 tygodni od powzięcia wiadomości o naruszeniu obowiązku pracowniczego i po upływie 3 miesięcy od dopuszczenia się tego naruszenia. Kara może być zastosowana tylko po uprzednim wysłuchaniu pracownika, a w przypadku nieobecności pracownika dopiero po jego stawieniu się do pracy.

§ 27

Pracownik, który wskutek niewykonania lub nienależytego wykonania obowiązków pracowniczych ze swej winy lub zaniedbania wyrządził zakładowi szkodę ponosi odpowiedzialność materialną zgodnie z Kodeksem pracy oraz innymi właściwymi regulacjami prawa pracy.

§ 28

Pracodawca i pracownicy zobowiązani są do ścisłego przestrzegania przepisów i zasad bezpieczeństwa i higieny pracy oraz przepisów o ochronie przeciwpożarowej.

§ 29

1. Pracodawca ponosi odpowiedzialność za stan bezpieczeństwa i higieny pracy w Inspektoracie.
2. Pracodawca jest zobowiązany chronić zdrowie i życie pracowników poprzez zapewnienie bezpiecznych i higienicznych warunków pracy.

§ 30

Pracodawca jest w szczególności zobowiązany:

1. 1. 1) organizować pracę w sposób zapewniający bezpieczne i higieniczne warunki pracy.
   2. 2) zapewnić przestrzeganie w zakładzie pracy przepisów oraz zasad bezpieczeństwa i higieny pracy, wydawać polecenia usunięcia uchybień w tym zakresie i kontrolować wykonanie tych poleceń.
   3. 3) uwzględniać ochronę zdrowia pracownic w ciąży lub karmiących dziecko piersią oraz pracowników niepełnosprawnych w ramach podejmowanych działań profilaktycznych.
   4. 4) zagwarantować profilaktyczną ochronę zdrowia, zapobiegać wypadkom przy pracy i chorobom zawodowym.
   5. 5) przeszkolić pracowników w zakresie bhp.
   6. 6) zapewnić wykonanie nakazów, wystąpień, decyzji i zarządzeń wydawanych przez organy nadzoru nad warunkami pracy oraz zaleceń społecznego inspektora pracy.
   7. 7) zapewnić środki niezbędne do udzielania pierwszej pomocy w nagłych wypadkach, gaszenia pożaru i ewakuacji pracowników.
   8. 8) organizować stanowiska pracy zgodnie z zasadami bhp.

§ 31

Pracodawca przekazuje pracownikom informacje o:

1. 1. 1) zagrożeniach dla zdrowia i życia występujących w zakładzie pracy, na poszczególnych stanowiskach pracy i przy wykonywanych pracach, w tym o zasadach postępowania w przypadku awarii i innych sytuacjach zagrażających zdrowiu i życiu pracowników.
   2. 2) działaniach ochronnych i zapobiegawczych podjętych w celu zeliminowania lub ograniczenia zagrożeń, o których mowa w pkt.1.
   3. 3) pracownikach wyznaczonych do:
      1. a)udzielania pierwszej pomocy,
      2. b)wykonywania czynności w zakresie ochrony przeciwpożarowej i ewakuacji pracowników.

§ 32

1. Przed dopuszczeniem do pracy pracodawca kieruje kandydata do pracy na wstępne badania lekarskie.
2. Pracodawca obowiązany jest kierować pracowników na kontrolne i okresowe badania lekarskie zgodnie z odrębnymi przepisami.
3. Pracownik powinien być przeszkolony w zakresie znajomości przepisów bhp, ochrony przeciwpożarowej, dotyczących go zagrożeń zawodowych w czasie szkolenia wstępnego.
4. Informację o ryzyku zawodowym związanym z wykonywaną pracą pracownik otrzymuje w czasie szkolenia stanowiskowego.
5. Pracownik jest obowiązany potwierdzić na piśmie znajomość przepisów oraz zasad bezpieczeństwa i higieny pracy oraz poinformowanie o ryzyku zawodowym wiążącym się z wykonywaną pracą.

§ 33

Przestrzeganie przepisów i zasad bhp jest podstawowym obowiązkiem każdego pracownika. Pracownik jest w szczególności zobowiązany:

1. 1) przestrzegać przepisy i zasady bhp, brać udział w szkoleniach i instruktażach z tego zakresu oraz poddawać się wymaganym egzaminom sprawdzającym,
2. 2) wykonywać prace zgodnie z przepisami i zasadami bhp oraz przestrzegać wydanych w tym zakresie zarządzeń i wskazań przełożonych,
3. 3) dbać o należyty stan maszyn, urządzeń, narzędzi i sprzętu oraz o porządek i ład w miejscu pracy,
4. 4) używać przydzielonej mu odzieży i obuwia roboczego oraz środków ochrony indywidualnej zgodnie z ich przeznaczeniem,
5. 5) poddawać się badaniom lekarskim wstępnym, okresowym, kontrolnym oraz innym zleconym badaniom lekarskim,
6. 6) brać udział w szkoleniu i instruktażu w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy,
7. 7) współdziałać z pracodawcą i przełożonymi w wypełnianiu obowiązków dotyczących bezpieczeństwa i higieny pracy,
8. 8) pracownik, który uległ wypadkowi przy pracy ma obowiązek, jeżeli jego stan zdrowia na to pozwala, zawiadomić o tym niezwłocznie swojego bezpośredniego przełożonego,
9. 9) niezwłocznie zawiadomić przełożonego o zauważonym w inspektoracie wypadku albo zagrożeniu życia lub zdrowia ludzkiego oraz ostrzec pracowników, a także inne osoby znajdujące się w regionie zagrożenia o grożącym niebezpieczeństwie.

§ 34

1. W sprawach skarg i wniosków Powiatowy Lekarz Weterynarii przyjmuje we wtorki w godzinach od 9:00 do 15:00.

§ 35

1. Udzielanie informacji o działalności Inspektoratu należy do wyłącznej kompetencji pracodawcy, a inni pracownicy są do tego uprawnieni tylko na jego polecenie.
2. Pracowników, poza wymienionymi w ust.1 obowiązuje zakaz udzielania informacji o Inspektoracie na zewnątrz.
3. Bez zgody pracodawcy lub upoważnionej przez niego osoby nie wolno wydawać na zewnątrz ani udostępniać dokumentów i ich kopii w postaci pisma lub magnetycznego nośnika informacji, zawierających tajemnice służbowe i państwowe, a także związanych z ochroną dóbr osobistych.
4. Zakaz określony w ust. 3 nie dotyczy udostępniania akt postępowania administracyjnego stronie lub jej pełnomocnikowi na zasadach określonych w Kodeksie postępowania administracyjnego.

§ 36

1. Osobom uprawnionym do kontroli zakładu na podstawie przepisów odrębnych udostępnia się żądane dokumenty po uprzednim sprawdzeniu uprawnień do przeprowadzenia kontroli.
2. Pracownik, u którego jest przeprowadzana kontrola obowiązany jest niezwłocznie zawiadomić o niej przełożonego.

§ 37

1. Postanowienia regulaminu nie naruszają indywidualnych umów o pracę.
2. Pracownik potwierdza zapoznanie się z regulaminem pisemnym oświadczeniem.
3. Oświadczenie, o którym mowa w ust. 2 składa się do akt osobowych pracownika.
4. Przestrzeganie niniejszego regulaminu jest podstawowym obowiązkiem każdego pracownika.
5. Nadzór nad przestrzeganiem regulaminu sprawują: kierownik zakładu, zastępca kierownika, kierownicy zespołów.

§ 38

1. Obowiązywanie regulaminu:
   1. 1) Regulamin pracy ustalany jest na czas nieokreślony.
   2. 2) W sprawach wynikających ze stosunku pracy, nieuregulowanych niniejszym regulaminem, zastosowanie mają przepisy prawa pracy, ustawy o służbie cywilnej oraz ustawy o pracownikach urzędów państwowych.
   3. 3) Wprowadzenie zmian niniejszego regulaminu dokonywane będzie w formie zarządzenia i wymaga zastosowania trybu przewidzianego w Kodeksie pracy.
   4. 4) W przypadku zamiaru zatrudnienia pracowników młodocianych pracodawca określi:
      1. rodzaje prac i wykaz stanowisk pracy dozwolonych pracownikom młodocianym w celu odbywania przygotowania zawodowego,
      2. wykaz prac lekkich dozwolonych pracownikom młodocianym zatrudnionym w innym celu niż przygotowanie zawodowe.
2. Regulamin wchodzi w życie po upływie 2 tygodni od podania go do wiadomości pracowników.